Narzędzia, którymi rozpisujemy remont i wyjazd na etapy
Arkusz, kalendarz miesięczny i kilka prostych zasad: tak w module planowania celów domowych dzielimy duże wydatki na etapy, które mieszczą się w budżecie.
4 min czytania
Od czego zaczynamy: kartka i jedno zdanie celu
Na początku modułu planowania celów domowych nie sięgamy po żadne wyszukane narzędzia. Uczestnik dostaje kartkę i prosi się go o jedno zdanie: co chcemy zrobić, do kiedy i dlaczego. Remont łazienki, wyjazd rodzinny, wymiana okien, zakup sprzętu do domu. Zdanie ma być na tyle konkretne, żeby dało się je rozbić na części.
Dopiero potem dopisujemy pod spodem listę rzeczy, które ten cel składają. Przy remoncie będą to materiały, robocizna, transport, drobne wyposażenie i zapas na niespodzianki. Przy wyjeździe przejazd, nocleg, wyżywienie i wydatki na miejscu. Ta lista jest podstawą wszystkiego, co następuje później, bo bez niej każdy etap planu byłby zgadywaniem.
Jako koordynatorka programu kursów widzę, że ten prosty początek oszczędza najwięcej czasu. Osoby, które zaczynają od arkusza, a nie od zdania celu, często budują tabelę, do której potem nie wracają.
- jedno zdanie celu z terminem
- lista składników wydatku
- osobna pozycja na rzeczy nieprzewidziane
Arkusz etapów: jak dzielimy duży wydatek
Głównym narzędziem modułu jest arkusz etapów. Ma kilka kolumn: nazwa etapu, co obejmuje, orientacyjny koszt, miesiąc realizacji i uwagi. Uczestnicy wypełniają go własnymi danymi, najlepiej na podstawie ofert i rachunków, które mają w domu. Nie podajemy gotowych wartości, bo każde gospodarstwo ma inne warunki.
Podział na etapy opieramy na prostej zasadzie: pierwszy etap powinien dać się sfinansować bez ruszania domowej rezerwy. Przy remoncie często wygląda to tak, że najpierw robi się prace, które decydują o reszcie, a wykończenie zostaje na koniec. Przy wyjeździe najpierw rezerwuje się to, co trzeba opłacić z wyprzedzeniem.
Arkusz można prowadzić w zeszycie albo w zwykłym programie do tabel. Zwracamy uwagę, że narzędzie jest drugorzędne. Liczy się to, żeby uczestnik rzeczywiście do niego wracał raz w miesiącu.
- etap pierwszy mieści się w bieżącym budżecie
- rzeczy płatne z wyprzedzeniem idą na początek
- wykończenie i dodatki zostawiamy na koniec
Kalendarz miesięczny zamiast ogólnego oszczędzania
Drugim narzędziem jest kalendarz dwunastu miesięcy, na którym zaznaczamy, w którym miesiącu pojawia się który etap. Dzięki temu widać, czy w jednym miesiącu nie nakłada się kilka większych wydatków, na przykład ubezpieczenie, opłaty szkolne i zakup materiałów.
Z uczestnikami robimy to ćwiczenie na własnych zestawieniach przychodów i rozchodów, które powstają we wcześniejszych modułach kursu budżetu domowego. Zaznaczamy miesiące, w których zwykle zostaje więcej wolnych środków, i te, w których jest ciasno. Etapy planu układamy tak, żeby szły za tym rytmem.
Takie podejście bywa zaskakujące dla osób, które myślały, że wystarczy odkładać stałą kwotę. Kalendarz pokazuje, że czasem lepiej przesunąć etap o dwa miesiące, niż zaciskać budżet i sięgać po rezerwę.
Rezerwa na niespodzianki i zasada przeglądu
Do każdego planu dopisujemy rezerwę na rzeczy, których nie da się przewidzieć. Przy remoncie to bywa odkrycie zniszczonej instalacji pod tynkiem, przy wyjeździe zmiana terminu lub biletów. Nie narzucamy jednej proporcji, ale uczymy, jak ją ustalić na podstawie własnego doświadczenia z poprzednich większych wydatków.
Ważnym elementem jest przegląd planu raz w miesiącu. Uczestnik siada na kwadrans, porównuje to, co zaplanował, z tym, co faktycznie wydał, i poprawia kolejne etapy. Plan, który nie jest aktualizowany, szybko przestaje mieć związek z rzeczywistością.
W tym miejscu wracamy do materiałów z modułu o poduszce bezpieczeństwa: rezerwa na cel nie zastępuje rezerwy domowej i trzeba je prowadzić osobno.
- osobna rezerwa na cel i osobna domowa
- przegląd planu raz w miesiącu
- korekta kolejnych etapów po każdym przeglądzie
Materiały, które uczestnik dostaje do domu
Na zakończenie modułu każdy uczestnik zabiera komplet materiałów: wzór arkusza etapów, kalendarz miesięczny i krótką kartę przeglądu. Wszystko jest napisane prostym językiem i da się wydrukować albo przepisać ręcznie. Nie wymagamy żadnych specjalnych programów.
Podczas zajęć pracujemy na przykładach przyniesionych przez uczestników. Jeśli ktoś planuje remont kuchni, rozpisujemy właśnie ją. Jeśli ktoś szykuje wyjazd z dziećmi, bierzemy ten wyjazd. Dzięki temu po wyjściu z sali plan jest już w dużej części gotowy.
Tempo ustalamy z grupą. Osoby, które potrzebują więcej czasu, mogą dokończyć arkusz w domu i omówić go na konsultacji indywidualnej z naszym doradcą.
Czego moduł nie robi
Moduł nie zastępuje fachowej wyceny prac ani biura podróży. Uczy układać plan wokół informacji, które uczestnik sam zbierze. Nie wskazujemy wykonawców, nie oceniamy ofert i nie podpowiadamy, jaki cel jest lepszy od innego.
Nie obiecujemy też, że plan wyjdzie bez korekt. Ceny materiałów się zmieniają, terminy się przesuwają, a sytuacja rodziny bywa nieprzewidywalna. Dlatego tak mocno stawiamy na regularny przegląd, a nie na jednorazowe ułożenie tabeli.
Wczesna jesień to dobry czas na takie planowanie: wiele rodzin myśli właśnie o remoncie przed zimą albo o wyjeździe na przyszły rok i chce rozłożyć wydatki na spokojne miesiące.
Planowanie celów domowych opiera się na kilku prostych narzędziach: zdaniu celu, arkuszu etapów, kalendarzu miesięcy i comiesięcznym przeglądzie. Żadne z nich nie jest skomplikowane, ale razem pozwalają rozłożyć duży wydatek tak, by mieścił się w budżecie. Jeśli chcą Państwo zacząć od własnego celu, można go przynieść na kurs albo omówić na konsultacji indywidualnej.
Agnieszka Kowalczyk
Koordynatorka programu kursówDba o układ modułów i materiałów oraz o terminy zajęć dla poszczególnych grup.
Poproś o wycenę
Email: kontakt@glamrize.net